برای یادگیری زبان انگلیسی از کجا شروع کنیم؟ نقشه راه یادگیری از صفر

برای یادگیری زبان انگلیسی از کجا شروع کنیم؟ نقشه راه یادگیری از صفر

شروع یادگیری زبان انگلیسی امروز بیشتر از اینکه با کمبود منابع دشوار باشد، با زیاد بودن انتخاب‌ها سخت شده است.

کتاب، اپلیکیشن، پادکست، دوره آنلاین، کلاس حضوری، ویدئوهای آموزشی و صدها روش مختلف وجود دارد. مشکل اینجاست که بسیاری از زبان‌آموزان بدون مشخص کردن سطح و مسیر، از چند منبع مختلف شروع می‌کنند و بعد از مدتی احساس می‌کنند مطالب زیادی دیده‌اند، اما پیشرفتشان منظم و قابل‌اندازه‌گیری نیست.

اگر می‌خواهید یادگیری زبان انگلیسی را از صفر شروع کنید، اولین قدم حفظ لغت یا مطالعه گرامر نیست. ابتدا باید نقطه شروع خود را مشخص کنید و سپس یک مسیر آموزشی داشته باشید که Listening، Speaking، Vocabulary، Grammar، Reading و Writing را متناسب با سطح شما در کنار یکدیگر پیش ببرد.

در این راهنما دقیقاً همین مسیر را بررسی می‌کنیم: از تعیین سطح و انتخاب روش یادگیری تا نقشه راه A1 تا B2، برنامه روزانه و برنامه پیشنهادی برای ۳۰ روز اول.

قبل از شروع، سطح واقعی زبان خود را مشخص کنید

بسیاری از افراد از عبارت «زبانم صفر است» برای توصیف شرایط متفاوتی استفاده می‌کنند.

ممکن است فردی واقعاً هیچ آشنایی جدی با انگلیسی نداشته باشد. فرد دیگری سال‌ها قبل زبان خوانده اما بخش زیادی از آن را فراموش کرده باشد. شخص دیگری ممکن است متن‌های ساده را بفهمد اما در Speaking مشکل داشته باشد.

شروع همه این افراد از یک نقطه منطقی نیست.

به همین دلیل، تعیین سطح باید قبل از انتخاب کتاب، دوره یا برنامه مطالعاتی انجام شود.

یک ارزیابی مناسب باید کمک کند مشخص شود:

• سطح کلی زبان شما تقریباً کجاست؛
• کدام مهارت‌ها از بقیه قوی‌تر یا ضعیف‌تر هستند؛
• چه سطحی برای شروع آموزش مناسب است؛
• و مرحله بعدی یادگیری شما باید چه باشد.

اگر هنوز سطح فعلی خود را نمی‌دانید، می‌توانید از تعیین سطح زبان انگلیسی دیاکو شروع کنید.

این مرحله از دوباره‌خوانی مطالب بیش از حد ساده یا شروع از سطحی بالاتر از توان فعلی جلوگیری می‌کند.

مسیر یادگیری زبان انگلیسی از صفر چگونه باید باشد؟

یکی از اشتباه‌های رایج این است که یادگیری زبان به چند مرحله کاملاً جدا تقسیم شود:

اول لغت، بعد گرامر، بعد Listening و در نهایت Speaking.

در یادگیری واقعی، این مهارت‌ها باید از ابتدا با یکدیگر ارتباط داشته باشند.

یک درس مناسب برای زبان‌آموز مبتدی ممکن است هم‌زمان شامل چند واژه جدید، یک ساختار ساده، یک فایل Listening کوتاه و فرصتی برای استفاده از همان مطالب در جمله یا مکالمه باشد.

بنابراین مسیر شروع را بهتر است بر پنج پایه قرار دهید:

۱. تلفظ و شناخت صدای زبان

از همان ابتدا فقط شکل نوشتاری کلمات را یاد نگیرید. شنیدن تلفظ صحیح و شناخت الگوهای صوتی انگلیسی کمک می‌کند فاصله میان چیزی که در متن می‌شناسید و چیزی که در مکالمه می‌شنوید کمتر شود.

۲. واژگان کاربردی

اولویت با کلماتی است که در موضوعات روزمره و متناسب با سطح شما کاربرد دارند. واژه جدید نیز بهتر است در جمله و موقعیت یاد گرفته شود، نه فقط به شکل یک کلمه همراه با ترجمه فارسی.

۳. ساختارهای پایه

گرامر باید به شما در ساختن و فهمیدن جمله کمک کند. در مراحل ابتدایی، شناخت ساختارهای پرکاربرد مهم‌تر از مطالعه جزئیات پیچیده گرامری است.

۴. دریافت زبان یا Input

Listening و Reading از همان ابتدای مسیر باید حضور داشته باشند، اما محتوای آن‌ها باید متناسب با سطح باشد.

۵. استفاده فعال یا Output

چیزی که یاد گرفته‌اید باید به‌تدریج وارد Speaking و Writing شود. اگر زبان فقط دریافت شود و هیچ‌وقت مورد استفاده قرار نگیرد، بخشی از دانش شما منفعل باقی می‌ماند.

این پنج بخش قرار نیست زمان مساوی داشته باشند؛ نسبت آن‌ها با افزایش سطح تغییر می‌کند.

در شروع زبان، لغت مهم‌تر است یا گرامر؟

هیچ‌کدام به‌تنهایی کافی نیست.

واژگان مواد اولیه زبان هستند و گرامر به شما کمک می‌کند آن‌ها را در ساختارهای قابل‌فهم به کار ببرید.

اما این به معنی مطالعه سنگین گرامر در ابتدای مسیر نیست.

در سطح مبتدی، اولویت باید با ساختارهایی باشد که مستقیماً در ارتباط روزمره استفاده می‌شوند؛ مانند جمله‌های خبری و منفی ساده، سؤال‌سازی، زمان‌های پایه و ساختارهای پرکاربرد.

در Vocabulary نیز به‌جای تعیین هدف‌هایی مثل «روزانه ۳۰ لغت»، بهتر است روی یادگیری قابل‌استفاده تمرکز کنید.

برای هر واژه مهم، سه چیز اهمیت دارد:

معنی، کاربرد و بازیابی.

یعنی معنی کلمه را بدانید، آن را در یک ترکیب یا جمله طبیعی ببینید و بعداً بتوانید بدون مراجعه دوباره به فهرست لغات آن را به یاد بیاورید.

در نتیجه، سؤال اصلی نباید این باشد که «روزانه چند لغت حفظ کنم؟»

سؤال مفیدتر این است:

چند مورد از چیزهایی که این هفته یاد گرفته‌ام، هفته بعد هنوز می‌توانم بفهمم و استفاده کنم؟

از چه زمانی مکالمه انگلیسی را شروع کنیم؟

از همان مراحل ابتدایی.

اما نوع Speaking باید با سطح زبان هماهنگ باشد.

زبان‌آموز مبتدی با معرفی خود، پاسخ‌های کوتاه، سؤال‌های ساده و موضوعات روزمره شروع می‌کند. با افزایش سطح، توضیح تجربه، بیان نظر، دلیل آوردن، مقایسه و بحث درباره موضوعات پیچیده‌تر وارد مکالمه می‌شود.

بنابراین لازم نیست منتظر بمانید تا گرامر شما «کامل» شود یا تعداد مشخصی لغت بلد باشید.

این انتظار معمولاً باعث ایجاد فاصله میان دانستن زبان و استفاده از زبان می‌شود.

در عین حال، صرفاً صحبت کردن بدون یادگیری و اصلاح اشتباه‌ها نیز کافی نیست. Speaking مؤثر باید در کنار Listening، Vocabulary، Grammar و Feedback رشد کند.

اگر هدف اصلی شما افزایش توانایی ارتباط شفاهی است، می‌توانید ساختار کلاس مکالمه انگلیسی دیاکو را نیز ببینید.

نقشه راه یادگیری زبان انگلیسی از A1 تا B2

یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از سردرگمی، تقسیم هدف بزرگ «یادگیری انگلیسی» به چند مرحله مشخص است.

چارچوب CEFR سطح زبان را از A1 تا C2 دسته‌بندی می‌کند. برای فردی که از ابتدا شروع می‌کند، A1 تا B2 چهار ایستگاه مهم در مسیر رسیدن از زبان پایه به استفاده مستقل‌تر از انگلیسی هستند.

مرحله	تمرکز اصلی	هدف عملی
شروع تا A1	زبان پایه	ارتباط بسیار ساده در موقعیت‌های آشنا
A1 تا A2	گسترش زبان روزمره	مدیریت گفتگوهای کوتاه و موضوعات معمول
A2 تا B1	استقلال اولیه	توضیح تجربه، برنامه، نظر و دلیل
B1 تا B2	روانی و دقت بیشتر	ارتباط مستقل‌تر و درک موضوعات گسترده‌تر

این تقسیم‌بندی یک مزیت مهم دارد: به‌جای اینکه هدف شما فقط «خوب شدن زبان» باشد، می‌توانید مشخص کنید در هر مرحله چه توانایی‌هایی باید ساخته شوند.

 

مرحله اول: از شروع تا A1

در مرحله اول، هدف ساختن پایه زبان است.

موضوعات آموزشی باید عمدتاً مربوط به زندگی روزمره باشند: اطلاعات شخصی، خانواده، کار و تحصیل، زمان، غذا، خرید، خانه، فعالیت‌های روزانه و نیازهای ساده.

در این مرحله بهتر است تمرکز اصلی روی موارد زیر باشد:

• تلفظ و Listening پایه؛
• Vocabulary روزمره؛
• ساختارهای ساده و پرتکرار؛
• Readingهای کوتاه؛
• سؤال و جواب‌های ساده؛
• و استفاده از مطالب جدید در Speaking.

در پایان این مرحله، هدف این نیست که زبان‌آموز بدون اشتباه صحبت کند. هدف این است که زبان از مجموعه‌ای از مطالب حفظ‌شده به ابزاری ابتدایی برای ارتباط تبدیل شود.

 

مرحله دوم: از A1 تا A2

در A2 باید دامنه زبان روزمره گسترش پیدا کند.

Listening کمی طولانی‌تر می‌شود، Vocabulary افزایش پیدا می‌کند و زبان‌آموز باید بتواند اطلاعات بیشتری را در یک مکالمه کوتاه منتقل کند.

در این مرحله سه تغییر اهمیت زیادی دارند:

جمله‌ها باید به یکدیگر متصل شوند.

Listening باید سهم منظم‌تری در برنامه داشته باشد.

موضوعات قبلی باید با Vocabulary و ساختارهای جدید دوباره استفاده شوند.

به این ترتیب زبان‌آموز فقط درس‌های جدید جمع نمی‌کند؛ بلکه دانسته‌های قبلی را نیز به سطح قابل‌استفاده‌تری می‌رساند.

 

مرحله سوم: از A2 تا B1

در این مرحله، زبان باید به‌تدریج از فضای تمرین‌های کنترل‌شده خارج شود.

زبان‌آموز باید بتواند درباره تجربه‌ها، برنامه‌ها و موضوعات آشنا صحبت کند، نظر ساده خود را توضیح دهد، متن‌های واضح را دنبال کند و محتوای کوتاه تولید کند.

یکی از اولویت‌های مهم B1، بازیابی فعال زبان است.

یعنی به‌جای اینکه فقط هنگام دیدن یک کلمه یا ساختار آن را تشخیص دهید، بتوانید در زمان مناسب خودتان آن را به یاد بیاورید و استفاده کنید.

به همین دلیل Speaking و Writing در این مرحله اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

 

مرحله چهارم: از B1 تا B2

در مسیر B2، مسئله دیگر فقط ساختن جمله صحیح نیست.

سه عامل اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند:

دامنه: بتوانید درباره موضوعات بیشتری ارتباط برقرار کنید.

دقت: Vocabulary و ساختار مناسب‌تری انتخاب کنید.

روانی: برای بیان ایده‌های آشنا نیاز به توقف مداوم نداشته باشید.

Listening نیز باید به‌تدریج از محتوای کاملاً آموزشی به سمت نمونه‌های طبیعی‌تر حرکت کند.

در Reading، متن‌ها طولانی‌تر و متنوع‌تر می‌شوند و در Speaking و Writing انتظار می‌رود زبان‌آموز بتواند ایده‌های خود را منظم‌تر توسعه دهد.

B2 پایان یادگیری زبان نیست؛ اما نقطه‌ای مهم در حرکت به سمت استفاده مستقل‌تر از انگلیسی است.

روزانه چقدر برای زبان انگلیسی وقت بگذاریم؟

به‌جای تعیین یک عدد یکسان برای همه، برنامه را براساس زمانی که واقعاً در اختیار دارید طراحی کنید.

اگر روزانه حدود ۳۰ دقیقه زمان دارید

برنامه باید فشرده و متمرکز باشد.

بخشی از زمان به درس اصلی و مرور Vocabulary اختصاص پیدا کند، بخشی به Listening یا Reading و بخش دیگری به استفاده فعال از مطالب.

در چنین برنامه‌ای حذف پراکندگی اهمیت زیادی دارد. فرصت کافی برای استفاده هم‌زمان از چند کتاب و اپلیکیشن وجود ندارد.

اگر حدود ۶۰ دقیقه زمان دارید

می‌توانید جلسه را به دو یا سه بخش تقسیم کنید.

مطالعه اصلی، Input و Output هر سه می‌توانند سهم مشخصی داشته باشند. در طول هفته نیز می‌توان بعضی روزها را کمی بیشتر به Speaking، Listening یا مرور اختصاص داد.

اگر ۹۰ دقیقه یا بیشتر زمان دارید

حجم تمرین قابل افزایش است، اما زمان بیشتر نباید فقط به مطالعه منفعل تبدیل شود.

بخشی از برنامه باید همچنان به بازیابی Vocabulary، Speaking، Writing و مرور اختصاص پیدا کند.

در هر سه حالت، استمرار از یک برنامه سنگین اما ناپایدار مهم‌تر است.

برنامه‌ای که بتوانید چند ماه ادامه دهید معمولاً ارزش بیشتری از برنامه‌ای دارد که فقط یک هفته اجرا شود.

 

کلاس زبان یا یادگیری خودآموز؟

این انتخاب را می‌توان براساس نیاز واقعی انجام داد.

شرایط	مسیر منطقی‌تر
برای ترتیب یادگیری به برنامه نیاز دارید	دوره ساختارمند
استمرار بدون برنامه بیرونی برایتان دشوار است	کلاس منظم
Speaking و اصلاح اشتباه‌ها اولویت است	کلاس تعاملی
هدف یا ضعف بسیار مشخص دارید	کلاس خصوصی
در برنامه‌ریزی و مطالعه مستقل قوی هستید	سهم بیشتر یادگیری خودآموز
می‌خواهید هزینه را مدیریت کنید	ترکیب مطالعه مستقل و آموزش هدفمند

در عمل، این دو روش الزاماً مقابل یکدیگر نیستند.

بسیاری از زبان‌آموزان می‌توانند آموزش ساختارمند را در کلاس دریافت کنند و بخش مهم تمرین و مرور را به‌صورت مستقل انجام دهند.

همچنین فردی که عمدتاً خودآموز است، ممکن است در Speaking، ارزیابی سطح یا اصلاح اشتباه‌ها به Feedback نیاز داشته باشد.

بنابراین بهتر است به‌جای انتخاب میان «فقط کلاس» و «فقط خودآموز»، مشخص کنید در کدام قسمت مسیر به آموزش و در کدام قسمت به تمرین مستقل نیاز دارید.

 

کلاس حضوری، آنلاین یا خصوصی؟

بعد از مشخص شدن سطح، باید قالب آموزش را براساس شرایط خود انتخاب کنید.

کلاس حضوری

برای افرادی مناسب‌تر است که تعامل رودررو را ترجیح می‌دهند، برنامه ثابت به استمرارشان کمک می‌کند و امکان رفت‌وآمد منظم دارند.

در صفحه کلاس حضوری زبان دیاکو می‌توانید جزئیات این شیوه آموزشی را ببینید.

کلاس آنلاین

اگر محدودیت جغرافیایی یا رفت‌وآمد دارید، آموزش آنلاین امکان شرکت در کلاس را از مکان‌های مختلف فراهم می‌کند.

نکته مهم این است که کلاس آنلاین را با مشاهده ویدئوی ضبط‌شده یکسان ندانیم. در یک کلاس آنلاین تعاملی، زبان‌آموز باید همچنان امکان مشارکت، تمرین و ارتباط مستقیم با مدرس را داشته باشد.

اطلاعات بیشتر در صفحه کلاس آنلاین زبان دیاکو قرار دارد.

کلاس خصوصی

کلاس خصوصی زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که برنامه عمومی دقیقاً با نیاز شما هماهنگ نباشد.

هدف مشخص، محدودیت زمانی، تفاوت محسوس میان مهارت‌ها یا نیاز به تمرکز بیشتر روی یک بخش از زبان از دلایل انتخاب این مسیر هستند.

در کلاس خصوصی زبان دیاکو برنامه آموزشی می‌تواند با تمرکز بیشتری براساس سطح و هدف زبان‌آموز تنظیم شود.

 

منابع زیاد جمع نکنید؛ یک سیستم یادگیری بسازید

یکی از دلایل توقف زبان‌آموزان در ماه‌های اول، تغییر مداوم منابع است.

یک کتاب شروع می‌شود، سپس اپلیکیشن جدیدی پیدا می‌شود، بعد یک کانال آموزشی پیشنهاد می‌شود و چند روز بعد دوره دیگری جای همه آن‌ها را می‌گیرد.

در ظاهر، فرد دائماً در حال یادگیری است؛ اما مسیر مشخصی وجود ندارد.

برای جلوگیری از این مشکل، منابع خود را به دو دسته تقسیم کنید.

منبع اصلی

منبع یا دوره‌ای که ترتیب یادگیری شما را مشخص می‌کند.

باید بدانید درس فعلی چیست، مرحله بعدی کدام است و مطالب قبلی چگونه مرور می‌شوند.

منابع مکمل

هر منبع مکمل باید یک وظیفه مشخص داشته باشد.

مثلاً یک منبع برای Listening، یک ابزار برای مرور Vocabulary یا محتوایی برای تمرین بیشتر Reading.

اگر یک منبع جدید هیچ مشکل مشخصی را حل نمی‌کند، احتمالاً اضافه کردن آن ضروری نیست.

این مدل باعث می‌شود به‌جای حرکت میان چند مسیر، یک مسیر اصلی داشته باشید و فقط در نقاط لازم آن را تقویت کنید.

 

فیلم، سریال و پادکست را چگونه وارد برنامه کنیم؟

محتوای واقعی انگلیسی می‌تواند بخشی از یادگیری باشد، اما باید با سطح و هدف هماهنگ شود.

در سطوح ابتدایی، محتوای کوتاه و قابل‌فهم معمولاً مفیدتر از محتوایی است که تقریباً تمام آن خارج از سطح زبان‌آموز قرار دارد.

با افزایش سطح، می‌توان محتوای طبیعی‌تر را وارد برنامه کرد.

هنگام استفاده از فیلم یا فایل صوتی لازم نیست تمام کلمات ناشناخته استخراج شوند.

روش مؤثرتر این است که ابتدا روی درک مفهوم اصلی تمرکز کنید، سپس بخش‌های مهم یا عبارت‌های کاربردی را بررسی کنید و در نهایت دوباره به محتوا گوش دهید.

اگر هر فایل سه دقیقه‌ای به یک ساعت ترجمه و استخراج Vocabulary تبدیل شود، Listening از هدف اصلی خود فاصله می‌گیرد.

 

برنامه ۳۰ روز اول یادگیری زبان انگلیسی

ماه اول قرار نیست شما را از مبتدی به زبان‌آموز پیشرفته تبدیل کند.

هدف این ماه بسیار مشخص‌تر است:

ساختن یک سیستم قابل‌ادامه.

هفته اول: نقطه شروع و برنامه

در هفته اول:

1. تعیین سطح انجام دهید.
2. هدف اصلی یادگیری را مشخص کنید.
3. یک منبع یا دوره اصلی انتخاب کنید.
4. زمان مشخصی برای مطالعه در هفته تعیین کنید.
5. برنامه مرور داشته باشید.

در پایان این هفته باید دقیقاً بدانید چه چیزی، با چه منبعی و در چه زمانی قرار است مطالعه شود.

هفته دوم: ساختن ریتم یادگیری

حالا مطالعه منظم را شروع کنید.

Vocabulary و Grammar باید در قالب درس اصلی جلو بروند و Listening نیز از همین هفته وارد برنامه شود.

هر چیزی که یاد می‌گیرید باید حداقل یک بار به شکل فعال استفاده شود؛ از طریق جمله‌سازی، Speaking یا Writing کوتاه.

هدف هفته دوم ایجاد استمرار است، نه افزایش شدید حجم مطالعه.

هفته سوم: افزایش Output

در هفته سوم، سهم استفاده فعال از زبان را بیشتر کنید.

مطالب دو هفته قبل را بدون نگاه کردن به کتاب بازیابی کنید.

درباره موضوعاتی که مطالعه کرده‌اید صحبت کنید یا بنویسید.

اگر در کلاس هستید، مشخص کنید کدام اشتباه‌ها مرتب تکرار می‌شوند.

اگر مستقل مطالعه می‌کنید، بخشی از Speaking خود را ضبط و دوباره بررسی کنید.

هدف این هفته مشخص کردن فاصله میان چیزی که می‌شناسید و چیزی که واقعاً می‌توانید استفاده کنید است.

هفته چهارم: ارزیابی و اصلاح برنامه

در پایان ماه، لازم نیست دوباره از صفر تعیین سطح کنید.

عملکرد خود را در همان موضوعات و مهارت‌هایی که طی ماه تمرین کرده‌اید مقایسه کنید.

سه سؤال کافی است:

چه چیزی بهتر شده است؟

کجا هنوز مشکل دارم؟

در ماه بعد چه چیزی باید سهم بیشتری از برنامه داشته باشد؟

سپس برنامه ماه دوم را براساس پاسخ همین سه سؤال اصلاح کنید.

این کار بسیار مفیدتر از تغییر کامل منبع یا روش یادگیری در پایان هر ماه است.

 

چطور بفهمیم واقعاً در حال پیشرفت هستیم؟

تعداد صفحات خوانده‌شده یا ساعت مطالعه به‌تنهایی معیار پیشرفت نیست.

بهتر است چهار نوع تغییر را دنبال کنید.

درک بهتر

متن‌ها و فایل‌های متناسب با سطح را آسان‌تر متوجه می‌شوید.

بازیابی سریع‌تر

واژگان و ساختارهایی که قبلاً یاد گرفته‌اید سریع‌تر به ذهن می‌آیند.

تولید بهتر

می‌توانید با استفاده از دانسته‌های قبلی جمله بسازید، بنویسید یا صحبت کنید.

استقلال بیشتر

برای انجام فعالیت‌هایی که قبلاً نیازمند کمک بودند، وابستگی کمتری به ترجمه، پاسخ آماده یا توضیح مدرس دارید.

این معیارها تصویر واقعی‌تری از پیشرفت نسبت به تعداد درس‌های تمام‌شده ارائه می‌کنند.

چه زمانی باید وارد سطح بعدی شویم؟

تمام کردن کتاب به معنی تمام کردن Level نیست.

CEFR سطح زبان را براساس توانایی استفاده از زبان تعریف می‌کند، نه صرفاً محتوایی که مطالعه شده است.

بنابراین قبل از رفتن به مرحله بعد، باید بررسی شود که آیا توانایی‌های اصلی سطح فعلی به اندازه کافی تثبیت شده‌اند یا خیر.

این ارزیابی می‌تواند از طریق آزمون سطح، عملکرد کلاسی، Speaking، Writing و میزان درک Listening و Reading انجام شود.

اگر هنوز بعضی ضعف‌ها وجود دارند، لازم نیست تمام Level از ابتدا تکرار شود.

بهتر است دقیقاً همان بخش‌هایی که عقب‌تر هستند شناسایی و تقویت شوند.

برای شناخت دقیق‌تر تفاوت Levelها، مقاله سطوح زبان انگلیسی A1 تا C2 چیست؟ می‌تواند مکمل این راهنما باشد.

 

اگر هدف نهایی IELTS یا آزمون‌های بین‌المللی باشد چه؟

اگر سطح عمومی زبان هنوز با نمره هدف فاصله زیادی دارد، شروع مستقیم با تکنیک‌های آزمون معمولاً بهترین استفاده از زمان نیست.

آزمون‌هایی مثل IELTS مهارت‌هایی را می‌سنجند که بر پایه توانایی عمومی زبان ساخته شده‌اند.

بنابراین مسیر را بهتر است به دو مرحله تقسیم کنید:

مرحله اول: رساندن General English به سطح موردنیاز

مرحله دوم: آمادگی تخصصی برای ساختار و مهارت‌های آزمون

هرچه فاصله سطح فعلی با سطح موردنیاز کمتر شود، سهم تمرین‌های تخصصی آزمون می‌تواند بیشتر شود.

اگر هدف شما IELTS است، بعد از مشخص شدن سطح می‌توانید مسیر آمادگی IELTS دیاکو را بررسی کنید.

 

از امروز دقیقاً چه کار کنیم؟

اگر بعد از خواندن این راهنما بخواهید فقط چند اقدام انجام دهید، ترتیب پیشنهادی این است:

۱. سطح فعلی خود را مشخص کنید.

۲. هدف خود را مشخص کنید؛ مکالمه، تحصیل، کار، مهاجرت، آزمون یا General English.

۳. یک مسیر اصلی متناسب با سطح انتخاب کنید.

۴. زمان ثابتی برای یادگیری در هفته در نظر بگیرید.

۵. Listening، Vocabulary، Grammar و استفاده فعال از زبان را در برنامه نگه دارید.

۶. منابع مکمل را فقط برای حل یک نیاز مشخص اضافه کنید.

۷. هر چند هفته یک بار عملکرد خود را بررسی و برنامه را اصلاح کنید.

اگر نقطه شروع شما هنوز مشخص نیست، اولین اقدام می‌تواند تعیین سطح زبان انگلیسی دیاکو باشد.

بعد از مشخص شدن سطح، براساس سبک یادگیری و شرایط خود می‌توانید میان کلاس حضوری زبان، کلاس آنلاین زبان و کلاس خصوصی زبان انتخاب کنید.

هدف این نیست که بیشترین منابع یا بیشترین ساعت مطالعه را داشته باشید.

هدف ساختن مسیری است که بدانید امروز کجای آن هستید، قدم بعدی چیست و پیشرفت خود را چگونه اندازه می‌گیرید.

 

سؤالات متداول درباره شروع یادگیری زبان انگلیسی

برای یادگیری زبان انگلیسی از صفر از کجا شروع کنیم؟

ابتدا سطح واقعی خود را مشخص کنید. سپس یک منبع یا دوره اصلی متناسب با سطح انتخاب کنید و Vocabulary، Grammar، Listening و استفاده فعال از زبان را در یک برنامه منظم پیش ببرید. شروع هم‌زمان چند منبع معمولاً ضروری نیست.

آیا می‌توان زبان انگلیسی را از صفر به‌صورت خودآموز یاد گرفت؟

بخش قابل‌توجهی از یادگیری می‌تواند مستقل انجام شود، به‌خصوص مطالعه، Listening، Reading و مرور Vocabulary. در بخش‌هایی مانند Speaking، اصلاح اشتباه‌ها و ارزیابی سطح، استفاده از Feedback می‌تواند مسیر را دقیق‌تر کند.

برای شروع زبان انگلیسی روزی چقدر مطالعه کنیم؟

برای شروع، برنامه‌ای انتخاب کنید که بتوانید منظم ادامه دهید. حتی با حدود ۳۰ دقیقه در روز می‌توان برنامه‌ای شامل یادگیری، Input و تمرین فعال ساخت. اگر زمان بیشتری دارید، به‌جای افزایش بی‌هدف منابع، زمان بیشتری به تمرین و مرور اختصاص دهید.

اول گرامر بخوانیم یا لغت؟

Vocabulary و Grammar باید در کنار یکدیگر رشد کنند. واژگان بدون ساختار کاربرد محدودی دارند و گرامر بدون Vocabulary نیز قابل استفاده نیست. در سطح مبتدی بهتر است هر دو در قالب موقعیت‌ها و درس‌های مشخص یاد گرفته شوند.

از چه سطحی باید مکالمه انگلیسی را شروع کنیم؟

Speaking می‌تواند از همان سطح مبتدی آغاز شود. نوع فعالیت باید با سطح هماهنگ باشد و با افزایش توانایی زبان‌آموز، موضوعات و پیچیدگی مکالمه نیز افزایش پیدا کند.

آیا برای شروع IELTS باید ابتدا زبان عمومی بخوانیم؟

اگر سطح فعلی General English با سطح موردنیاز برای نمره هدف فاصله دارد، ابتدا باید این فاصله کاهش پیدا کند. سپس تمرکز برنامه می‌تواند به‌تدریج به ساختار و مهارت‌های تخصصی IELTS منتقل شود.